Dvorak: Concerto for Cello and Orchestra; Symphonic Variations

kleinere Besetzung ist ehrer ein Vorteil als ein Nachteil, fr Solist und Konzert gleichermaen. So entsteht ein transparentes und farbiges Klangbild. Schwbische Zeitung Hre auch, wie perfekt der Dirigent Ivn Fischer mit seinem Budapest Festival Orchestra auf Wispelweys Intentionen eingeht, wie durch aufmerksames Aufeinandereingehen eine schlichtweg vollkommene Parterschaft zwischen allen Beteiligten zu Stande kommt. Wahrlich eine groe Aufnahme-entstanden als Livemitschnitt einer Auffhrung in Budapest.

Niet alleen de kamermuziek, van de suites van BAch tot de sonates van Britten, is bij cellist Pieter Wispelwey in zeldzaam goede handen, ook het grote werk speelt hij op grootse wijze.

Het Budapest Festival Orchestra volgt Dvorak moeiteloos in elke karakterwisseling, van uitgelaten tot bedrukt of intimistisch en van vrolijk en dansbaar tot tragisch. (...) (...) Wispelwey gaat in het cello concerto met plezier de dialoog aan met de solisten uit het orkest en versmelt als het ware met de houtblazers, zoals dat in het middendeel meermaals gebeurt. Hij vindt het karakter van de Boheemse muziek waarop Dvorak zich zo vaak baseerde moeiteloos terug in het derde deel dat zo een dansbaar elan meekrijgt. Dirigent, solist en muzikanten geven een uitzonderlijke interpretatie van Dvoraks muziek ten beste op deze plaat. Terwijl opnames van Dvoraks werken vaak op elkaar lijken krijgt hij op deze cd net dat ietsje extra mee dat deze interpretatie van het cello concerto boven de anderen doet uitsteken. De slanke klank van het orkest en de melodieuze, warmbloedige interpretatie van beide werken zijn om tientallen keren te beluisteren.

ideale partners: Wispelwey en het Boedapest Festival Orkest!! Vlammend intensief tillen ze et elkaar de noten boven de partituur uit. Een bijzondere ervaring! Ook de Boedapesters verdienen op deze live opgenomen sacd applaus voor hun briljante, kleurrijke en in sfeer zeer afwisselende vertolking.

Wat kan er nog voor nieuws worden verteld over het celloconcert van Dvorak en dan nog wel door Pieter Wispelwey? Heel veel, zo blijkt. Wispelwey wordt hoorbaar genspireerd door de dirigent die van bij het 1e thema niet alleen nieuwe kleuren en ritmes laat horen, maar vooral met een resoluut symfonische aanpak. De Morgen Pieter Wispelwey overtreft zichzelf in de live remake uit Boedapest. Natuurlijk beschikt hij met het Boedapest festival orkest en Ivn Fischer over een hoogwaardiger, inspirerender begeleiding dan destijds met het Nederlands filharmonisch onder Lawrence Renes. De extremen tussen opwindende, meeslepend momenten enerzijds en lyrisch overpeinzende anderzijds zijn verder opgerekt. Neem de grote vertraging voor het tweede thema en de prachtige passage in gis uit de doorwerking uit het eerste deel. Het passagewerk verloopt vrij impulsief en is soms sneller dan het basistempo; bravurapassages krijgen veel flair, het langzame deel heeft met de nodige portamenti iets quasi improviserends en de finale is zwierig, uitdagend met opnieuw een markant traag elegisch coda. Twijfel aan de technische beheersing, de fraaie toon en de juiste gevoelswaarden hoeft geen moment op te komen. Hooguit storen een paar eigengereide fraseringen en accenten van de solist; deze zouden bij herhaling voor wat irritatie kunnen zorgen. De 27 variaties op het thema 'Ik ben een fiedelaar' van de Symfonische variaties behoren tot de ten onrechte verwaarloosde werken van Dvork. Het is goed om ze hier als aanvulling te horen, zeker nu Fischers weergave zo goed zowel alle Tsjechische esprit als de Brahmsachtige implicaties naar voren brengt. Al met al ontstond zo een der mooiere, interessantere uitgaven.

Twee coryfeen van het label Channel Classics ontmoeten elkaar bij een concert in Boedapest, december 2006. Dvork's composities zitten vol hartstocht. Dat vraagt ook om een dynamische, heftig bewogen manier van spelen. Daar vinden Wispelwey en het orkest elkaar perfect in. De cello ronkt, trekt aan het tempo en explodeert soms zowat. Fischer voelt alles perfect aan en laat orkest en solist met veel Slavisch temperament naadloos op elkaar aansluiten. Het transparante, contrastrijke orkestbeeld legt perfect Dvork's briljante orkestratie bloot. Licht en groots tegelijk. Dit is puur genieten. (...) (...) Geluidstechnicus Jared Sacks heeft niet getracht te verhullen dat het hier om de registratie van een live concert gaat. Hier en daar is een hoest te herkennen, maar storen doet het allerminst. De spanning van een live concert wordt behouden door niet alle onrechtmatigheden glad te strijken. De geluidskwaliteit is er niet minder perfect door.

De Nederlandse cellist Pieter Wispelwey wordt nooit routineus. Met gedegen hartstocht speurt hij door zijn partituren, om iedere componist een eigen geluid te geven. Echt lekker dus om zo'n jongen een ijzeren repertoire als dat van Dvorak te laten oppoetsen. Toch is deze cd misschien meer nog zo briljant dankzij Ivan Fischer en zijn Budapest Festival Orchestra. Niet alleen kun je de orkestpartij van Dvoraks Celloconcert (1895) nergens zo nieuw en verrassend en kleurrijk - en ritmisch slim!- horen spelen. Als toegift krijg je ook nog eens een spetterende uitvoering van de Symfonische variaties (1871) van dezelfde componist. En zo wordt Dvork de werkelijke kampioen van deze productie. De held van de diepere lol. Halleluja!

Het orkest volgt Wispelwey als een schaduw in al zijn lyrische ontboezemingen. Met name het langzame deel is door de uitzonderlijke proeve van organisch samenspel van een grote schoonheid. Fascinerend is ook de vaststelling dat de cellist zich als muzikant blijft ontwikkelen. Op deze cd speelt hij dieper dan ooit

Selbst wenn man sich vor Augen hlt, das es von Dvorak's h-Moll-Konzert inzwischen eine kaum berschaubare Anzahl von aufnahmen gibt, ist das hier sehr hrenswert. Und damit sich der kauf der Schiebe auch lohnt, gibt es noch eine konzentrierte Darbietung der 'Sinfonischen Variationen' fr Orchester op. 78, die noch einmal besttigt, mit welch hoher Qualitt das Orchester hier musiziert. Sehr hrenswert. Klassik.com (...) Eine editorisch wertvolle Beigabe.

Le jeu de Wispelwey n’en ressort que plus encore, pour notre plus grand bonheur. Car Pieter Wispelwey est vraiment un artiste d’exception. Wispelwey et Fischer étaient faits pour s’entendre car le jeu du violoncelliste est lui aussi tout en précaution, avec un toucher fin, aérien. On se laisse volontiers bercer par ce chant si beau de l’instrument et par le vibrato très travaillé. Wispelwey libéré de la contrainte orchestrale par Fischer peut donner libre court à son expression et cela s’entend.

Wispelwey is a profoundly lyrical player, and the Dvorak performance is loaded with delicate, confessional moments.

This is an ingratiating reading where technical display takes a back seat to purely musical impulses. Interpretively, the cellist and Ivan Fischer are of one mind, the conductor clearly savoring orchestral passages.

() this is a glorious performance without undue emotional excesses, with wonderful cello tone, and balanced naturally with the orchestra () () In addition, the Budapest Orchestra is a first-rate group and very well recorded with an enveloping but not overwhelming surround field.(...) Wispelwey is more than up for the challenge."

Pieter Wispelwey is truly an exceptional artist. Wispelwey and Fischer were made to get along because the cellist's playing and he too in precaution with a fine, Arian touch.

We gladly let ourselves be lulled by this beautiful song of the instrument.

Wispelwey's playing is at once supremely lyrical and furiously intense, while Fischer's conducting combines great finesse with high Romantic grandeur. Its companion piece, unusually, is the Symphonic Variations for Orchestra, dating from 1877 and taking its theme from one of Dvorak's own part songs for male voices. It is pivotal stuff that sometimes glances back to Smetana and sometimes flashes forward to Janacek, with its occasional moments of harmonic strangeness. It's also a tour de force for the Budapest Festival Orchestra, who play it to perfection.

(...) there's charisma in every bar and such profundity that it allows you to relive the concerto anew, no matter how long it has been part of your life. Channel Classics delivers its typically roomy, state of the art (...)

His playing is at once supremely lyrical and furiously intense, while Fischer's conducting combines great finesse with high Romantic grandeur.

Wispelwey, abetted by Fischer and his superb orchestra, takes a rhapsodic view of this glorious work, unafraid of a flexible approach to tempi that brings out the great expressive contrasts of the music.

Dutch firm Channel Classics has been stepping in where major internationals are being cautious - recording the central repertoire. Here we have an outstanding version of Dvork's Cello Concerto, one to rival any version in the catalogue and imaginatively coupled with the much earlier Symphonic Variations. Pieter Wispeiwey crowns his previous releases in this electrifying live recording, brilliantly accompanied by the Budapest Festival Orchestra under Ivan Fischer. An outstanding disc.

This is an ingratiating reading where technical display takes a back seat to purely musical impulses. (...) the cellist and Ivn Fischer are one mind (...) Fischer provides a sense of an organism developing from a single seed (...) the recording is spacious and open.

Wispelwey in any case is such an intelligent artist with such a beautiful tone that he's always a pleasure to listen to, and here he achieves a rapt intensity in the closing epilog that's quite special (...) Both Fischer and the orchestra are in top form in the Symphonic Variations. (...) this is a very distinguished Dvorak CD, very warmly and realistically recorded in all formats.

Wispelwey's deeply poetic, intimate responses have one hanging on to his every note. (...) the beguiling glow of the Budapest players at their most resplendent and heartfelt.

Ivan Fischer's vivid interpretations, in close partnership with his Budapest Festival Orchestra, produce consistently stunning results, represented here in a glittering and dramatic performance of Dvorak's Symphonic Variations for Orchestra.

his is a glorious performance without undue emotional excesses, with wonderful tone, and balanced naturally with the orchestra. Multichannel disc of the month

He is splendid in the cadenza-like gestures at the entry of soloists in the first movement (...) this is a modern reading which stands very high in the catalogue. Well recorded and coupled with a splendid performance of Symphonic Variations, this issue is a winner from many points of view. Performance **** Sound**** BBC Music Magazine