Peace

Jazzenzo

Ilja Reijngoud and Ed Verhoeff, performing as The Art of Two, deliver a debut that feels both personal and exploratory. Peace presents trombone and guitar as a natural, fluid dialogue — clear, open, and distinctly their own voice, moving beyond earlier projects rooted in tradition.

The album centers on original compositions, complemented by two existing pieces, including Horace Silver’s Peace, which serves as the spiritual core. The writing is playful yet lyrical, with guitar and trombone interweaving in a way that recalls classic jazz pairings while sounding modern and spacious.

Guest appearances by Tineke Postma and Sun-Mi Hong add depth rather than distraction. Postma’s warm, transparent saxophone acts as an expressive third voice, while Hong’s subtle yet dynamic drumming provides rhythmic lift and momentum.

Highlights include the light, flowing Just a Song, the restrained elegance of Chrystal Clear, and the evocative The Roots of Rhythm Remain. The title track is intimate and expressive, and Eyes to Wonder closes with quiet, breathing interplay.

Though modest in scale, Peace feels expansive — an intimate, refined, and confident debut from two musicians who clearly inspire one another.

-original-

Ilja Reijngoud en Ed Verhoeff, die zich als duo ook wel presenteren als ‘The Art of Two’, presenteren met ‘Peace’ een debuutalbum dat zowel persoonlijk als avontuurlijk klinkt, een werk waarin trombone en gitaar zich ontwikkelen tot een hecht gesprek tussen twee oude bekenden. Hun eerdere projecten, zoals ‘The Dutch Real Book’, lieten al zien dat ze bestaande tradities een nieuwe glans kunnen geven, maar ‘Peace’ is iets anders: dit is hun eigen stem, helder, open en direct.

De muziek op dit album is voornamelijk opgebouwd uit eigen composities, aangevuld met twee bestaande stukken, waaronder Horace Silver’s ballad ‘Peace’, die fungeert als geestelijk middelpunt van het album. De composities zijn speels, avontuurlijk en verrassend melodieus.  Gitaar en trombone weven lijnen die soms herinneren aan duo’s als Jim Hall en Bob Brookmeyer, maar dan met een modernere helderheid.

Toch blijft het duo niet strikt een duo. Op dit album voegen twee gastsolisten zich bij hen: saxofonist Tineke Postma en drummer Sun-Mi Hong. Vaak kunnen gastsolisten bij een hechte formatie als deze overbodig klinken, maar hier is het tegendeel waar. Postma’s alt- en sopraansaxofoon klinken warm en doorzichtig, als een derde stem die de dialoog tussen gitaar en trombone niet verstoort maar verrijkt. Hong, met haar karakteristieke combinatie van subtiliteit en eruptieve kracht, geeft de muziek ritmische vleugels.

Het album opent sterk met ‘Just a Song’, waarin Sun-Mi Hong meteen hoorbaar maakt hoe soepel zij Verhoeff en Reijngoud ondersteunt. De groove is licht, bijna dansend, terwijl de melodie een ontspannen lyriek ademt. ‘Chrystal Clear’ zet dat door met een heldere dialoog waarin Verhoeff’s gitaar geen akkoord te veel speelt en Reijngouds trombone prachtig open klinkt.

Een absoluut hoogtepunt vormt ‘The Roots of Rhythm Remain’, waarin Tineke Postma haar altsaxlijnen met verfijnde precisie laat zweven tussen trombone en gitaar. Het stuk bouwt rustig op en heeft iets verhalends, alsof de drie instrumentalisten samen een scène schetsen zonder woorden.

Ook het titelnummer ‘Peace’ verdient speciale aandacht. Postma’s bijdrage maakt het stuk nog intiemer, en Reijngoud speelt de melodie met een zachte intensiteit. ‘Eyes to Wonder’, opnieuw met Hong, is dan weer introspectief maar nooit zwaar, een langzaam openbloeiend stuk waarin gitarist en trombonist bijna ademend samenspelen.

‘Peace’ is een album dat klein lijkt maar groots voelt. Het is intiem, energiek, verfijnd en speels, en laat twee musici horen die elkaar door en door kennen maar elkaar toch blijven uitdagen. Een prachtig debuut van een duo dat met dit project een nieuwe, zelfverzekerde en uiterst muzikale weg inslaat.

Jeroen Jansen - Source